ichorate

อยากปลูก project

2009-09-04T12:28:00.000-07:00

graphic command line
feature
- graphic mode display (html base display and support simple text mode)
- JavaScript command
- auto-completion , member list
- IO and extensibility

simple structural text transformation tool
- read text
- specific grammar
- transformation rule

small aircraft

2009-08-13T07:56:00.000-07:00

Voices ~ Music from Final Fantasy (09. Final Fantasy Doo-wop Medley from the Final Fantasy series)

2009-08-09T10:34:00.000-07:00

Voices ~ Music from Final Fantasy (26. "One-Winged Angel" ~ Encore performance)

2009-08-09T10:30:00.000-07:00

เป็นการที่สุดยอดจริงๆ ชอบมักๆ

Evolution's third replicator: Genes, memes, and now what? - life - 31 July 2009 - New Scientist

2009-08-02T01:21:00.001-07:00

Evolution's third replicator: Genes, memes, and now what? - life - 31 July 2009 - New Scientist
by Susan Blackmore

บทนำจากคนกำลังแปล
บทความนี้ผมอ่านแล้วค่อนข้างสนใจเพราะหนึ่งคือมันอธิบายธรรมชาติของมนุษย์ออกมาในแง่ที่ตัดความเป็นมนุษย์ทิ้งไป และข้อที่สองคือมันอาจช่วยสร้างมุมมอง และทำนายสิ่งที่กำลังเกิดและกำลังจะเกิดขึ้น ได้ในมุมมองหนึ่งอย่างน่าสนใจ เป็นมุมมองที่คนที่มียึดติดกับความเป็นมนุษย์สูงอาจไม่ได้มอง

โดยย่อแล้วเค้าจะพูดเกี่ยวกับวิวัฒนาการสามรูปแบบ สองรูปแบบแรกค่อนข้างชัดเจนมานานแล้วคือ ยีนส์และ การเรียนรู้(การจดจำ) ส่วนอันที่สามที่คิดว่ากำลังเกิดขึ้นในปัจจุบันคือข้อมูลความรู้ของมนุษย์ ซึ่งมีการรวบรวมแลกเปลี่ยนผ่านระบบการสื่อสาร และรูปแบบการวิวัฒนาการบนข้อมูลเหล่านี้

โดยหากมองในแง่ของเวลา ส่วนตัวแล้วผมเห็นว่าการวิวัฒนาการในสองรูปแบบหลังมีเสถียรภาพและความสมดุลต่ำ เพราะหากวัดแล้วสองสิ่งนี้เกิดการเปลี่ยนแปลงในหน่วยของชั่วชีวิตมนุษย์หนึ่งคนเท่านั้น ผมไม่อาจมองและจินตนาการไปในหลักพันหรือหมื่นปีออกได้เลย

ใครสนใจลองอ่านดูได้นะครับในลิงค์ด้านบน กับตอนว่าจะแปรและเรียบเรียงออกมาดู แต่ไม่รู้จะเสร็จรึเปล่า

บทแปล

Your ideas: ช่วยลองตั้งชื่อให้กับ "the third replicator"

มนุษย์เราได้ปล่อยให้สิ่งที่ผิดธรรมดาอย่างมากเกิดขึ้นบนโลกใบนี้ -"the third replicator"-โดยที่ผลของมันไม่อาจทำนายได้และอาจเป็นสิ่งที่อันตรายอย่างยิ่ง

"the third replicator" นั้นหมายความถึงอะไร?
"the first replicator" ก็คือยีน(Gene) หลักพื้นฐานของทฤษฎีวิวัฒนาการทางชีววิทยา
the second replicator คือ "memes" เป็นองค์ประกอบพื้นฐานของกระบวนการวิวัฒนาการเชิงวัฒนธรรม

ในยุคบัจจุบันการพัฒนาเทคโนโลยีอย่างก้าวกระโดด ทำให้เห็นและอาจคิดได้ว่าเราได้สร้างกระบวนการวิวัฒนาการในรูปแบบที่สามขึ้นแล้ว พวกเราคือสายพันธ์ที่เปิดกล่อง Pandora บนโลกใบนี้ ที่ยังหลงระเริงและละเลยต่อสิ่งที่เราได้ปลดปล่อยออกมา

This might sound apocalyptic,but it is how the world looks when we realise that Darwin's principle of evolution by natural selection need not apply just to biology.

แ่ต่เป็นสิ่งที่มุมมองที่เกิดเมื่อเราเริ่มรู้ว่า กฎการคัดเลือกตามธรรมชาติไม่ได้จำกัดแต่ในโลกของชีววิทยา

Given some kind of copying machinery that makes lots of slightly different copies of the same information, and given that only a few of those copies survive to be copied again, an evolutionary process must occur and design will appear out of destruction. You might call it "design by death" since clever designs thrive because of the many failures that don't.

The information that is copied, varied and selected is called the replicator, and the process is well understood when applied to biology. Genes are copied, mutated and selected over and over again. Assemblages of genes are used to build vehicles that carry them around, protect them and propagate them. These vehicles - the lumbering robots, as Richard Dawkins calls them - are animals and plants, the prolific and exquisitely designed products of the first replicator.

ข้อมูล(information) ที่ถูกคัดลอก และมีการกลาย(varied) และโดนคัดเลือกเหล่านี้เรียกว่า "replicator" กระบวนการนี้ในทางชีววิทยา จะหมายถึงกระบวนการถ่ายทอดยีนส์ในสิ่งมีชีวิตนั้นเอง ยีนส์ถูกคัดลอกและมีการกลายพันธ์(mutated) และถูกคัดเลือกซ้ำแล้วซ้ำเล่า กลุ่มของยีนส์รวมตัวกันเพื่อใช้สรา้งพาหนะเพื่อพามันผ่านการคัดเลือกทางธรรมชาติและถ่ายทอดพวกมันต่อไป พาหนะนี้ Richard Dawkins เรียกว่า "the lumbering robots" พืชสัตว์เป็นผลผลิตที่สวยงามที่เกิดจาก first replicator(Genes)

About 4 billion years after the appearance of the first replicator, something extraordinary happened. Members of one species of lumbering robot began to imitate one another. Imitation is a kind of copying, and so a new evolutionary process was born. Instead of cellular chemistry copying the order of bases on DNA, a sociable species of bipedal ape began to use its big brain to copy gestures, sounds and other behaviours. This copying might not have been very accurate, but it was enough to start a new evolutionary process. Dawkins called the new replicators "memes". A living creature, once just a vehicle of the first replicator, was now the copying machinery for the next.

อีกประมาณสี่พันล้านปีต่อมาหลังจากเกิด the first replicator มีบางสิ่งผิดประหลาดไปจากเดิมเกิดขึ้น มีสมาชิกของสายพันธ์หนึ่งเริ่มมีการเลียนแบบสมาชิกตัวอื่น โดยการเลียนแบบนี้ถือเป็นการคัดลอกรูปแบบหนึ่ง ทำให้กระบวนการวิวัฒนาการรูปแบบใหม่ได้เกิดขึ้น แทนที่การคัดลอกจะเกิดบน DNA สายพันธ์ลิงไร้หางเดินสองเท้าที่มีรูปแบบสังคมเริ่มใช้สมองขนาดใหญ่ของมันจดจำและเลียนแบบสัญลักษณ์เสียง และพฤติกรรมของลิงตัวอื่นๆ การเลียนแบบนี้อาจไม่แม่นยำมาก แต่เพียงพอที่จะทำให้เกิดกระบวนการใหม่ขึ้นมาได้ Dawkins เรียก replicator ใหม่นี้ว่า memes สิ่งมีชีวิตจากแต่ก่อนเป็นเพียงพาหนะได้กลายมาเป็นเครื่องจักรที่ใช้คัดลอกข้อมูลรูปแบบหนึ่ง

แนวคิดเกี่ยวกับ memes เป็น วัฒนธรรม เทียบกับ genes ส่วนมากถูกพูดไปในทางที่ไม่ถูกต้อง และนักชีววิทยาส่วนมากยังคงไม่ยอมรับแนวคิดนี้ แต่ความสามารถในการจดจำสามารถช่วยอธิบายธรรมชาติของมนุษย์ได้มากขึ้น โดยหากอ้างทฤษฎีเกี่ยวกับ memes มนุษย์แตกต่างจากสัตว์อื่นมาก เพราะเราเป็น meme machines อยู่เพียงสายพันธ์เดียว

Human intelligence is not just a bit more or a bit better than other kinds of intelligence, it is something completely different, based on a new evolutionary process and a new kind of information.

ความฉลาดของมนุษย์ไม่ได้ได้ต่างจากความฉลาดรูปแบบอื่นเพียงแต่ ต่างกันตรงที่กระบวนบนข้อมูลรูปแบบใหม่

The main difference between conventional theories and memetics is this: most biologists assume that culture and language evolved because they helped humans survive and pass on their genes, and that genes retain ultimate control.

ข้อแตกต่างของทฤษฎีที่ยอมรับกันอยู่กับทฤษฎี memes คือ วัฒนธรรมและภาษามีส่วนข้องเกี่ยวเนื่องจาก มันช่วยให้มนุษย์อยู่รอดและถ่ายทอดยีนส์ แต่ยีนส์ยังเป็นตัวควบคุมสำคัญทั้งหมด

Memetics challenges that assumption. Although the capacity for imitation must once have been adaptive for the apes who started it, evolution has no foresight and could not have predicted the consequences of letting loose a new evolutionary process. Nor could it have retained control of memes once they began evolving in their own right.

So memes began to proliferate. What began as an adaptation soon became like a parasite - a new evolving entity that changed the apes and their world forever. Once memes were proliferating, individuals benefited from copying the latest and most successful ones, and then passed on any genes that helped them do so. This "memetic drive" forced their brains to get bigger and bigger, and to become adept at copying the most successful memes, eventually leading to language, art, music, ritual and religion - the successful designs of human culture.

This process was dangerous. Small brains are much more efficient if you don't have to copy anything, but once memes are around you cannot survive unless you do. So brains had to get bigger, and big brains are costly to produce, dangerous to give birth to and expensive to run.

There is also danger in what is copied. If you start copying anything at all then you might copy dangerous memes, like throwing yourself off a cliff or using up all your resources in pointless rituals. This creates an arms race between two selfish replicators - memes benefiting from brains that copy anything and everything; genes benefiting from brains that are smaller, more efficient and highly selective.

Either of these dangers might have finished our ancestors off, but they pulled through. The result was a compromise, with human brains being just about as big as our bodies could stand, and yet selective enough to avoid copying lethal memes. In the same way that parasites tend to co-evolve with their hosts to become less lethal, so memes co-evolved with us. Languages, religions, skills and fashions that began as parasites turned into symbionts. Not only do we get along with our memes now, we could not live without them.

The idea of memes as a cultural analogue of genes has been much maligned, and most biologists still reject it. Yet memetics has much to offer in explaining human nature. According to meme theory, humans are radically different from all other species because we alone are meme machines. Human intelligence is not just a bit more or a bit better than other kinds of intelligence, it is something completely different, based on a new evolutionary process and a new kind of information.

The main difference between conventional theories and memetics is this: most biologists assume that culture and language evolved because they helped humans survive and pass on their genes, and that genes retain ultimate control. Memetics challenges that assumption. Although the capacity for imitation must once have been adaptive for the apes who started it, evolution has no foresight and could not have predicted the consequences of letting loose a new evolutionary process. Nor could it have retained control of memes once they began evolving in their own right.

[ยังไม่เสร็จ]

Curse of the Black Gold

2009-08-01T02:01:00.001-07:00

Ed Kashi - Curse of the Black Gold: 50 Years of Oil in the Niger Delta

Ed Kashi is a photojournalist from the US.

His photos present a graphic look at the costs of oil exploitation in West Africa.

His work traces the fifty-year impact of Nigeria’s relationship with oil, along with the resulting environmental degradation and community conflicts.

(Image: Ed Kashi)

รูปกับชื่อเท่ดีเลยเอามาให้ดู
[from http://www.newscientist.com/gallery/prixpictet/6]

ไทยกับเป็นไท

2009-07-27T21:33:00.000-07:00

ไทยจะเป็นไทได้อีกนานแค่ไหน และเมื่อไหร่คนไทยถึงจะเป็นไท
กลุ่มชน
เชื่อชาติ
ประเทศ
ผู้มีอำนาจ
ผู้บริหาร
ประชาชน
สงคราม
การเปลี่ยนแปลง
การปรับปรุง
การพัฒนา
มนุษย์
การศึกษา
การควบคุม
วิัวัฒนาการ
ปัญหา

ไม่น่าเกิดร้อยปี

[not complete]

ฉัน กับ โต้ะทำงาน

2009-07-27T18:35:00.000-07:00

แนะนำการใช้ระบบสารสนเทศของสำนักหอสมุด ม.เกษตร

2009-07-27T07:06:00.000-07:00

วันนี้มีโอกาสไปพูดคุยกับบรรณารักษ์ที่หอสมุดมา คิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์เลยเอามาเล่าสู่กันฟัง

ม.เกษตร มีระบบสืบค้นงานตีพิมพ์ และวิทยานิพนธ์อยู่โดย สามารถเข้าถึงได้ผ่านเพ็จหอสมุด lib.ku
บางส่วนเป็นทรัำพยากรที่ต้องเป็นนิสิตหรืออ. เท่านั้นจึงจะเข้าถึงได้ โดยจะแนะนำนี้มีอยู่สามข้อ

แรกสุดค้นหนังสือ,วรสาร หรือ วิทยานิพนธ์ของม.เกษตร สามารถค้นได้จาก เมนูด้านบนลำดับที่สี่ "ค้นหาทรัพยากรณ์ห้องสมุด" ซึ่งสามารถผลค้นหาจะมาจากทุกๆห้องสมุดในทุกวิทยาเขต เช่น หอกลางบางเขน ห้องสมุดวิศว/วิทยา เป็นต้น

อันที่สองคือฐานข้อมูล สำหรับค้นหางานวิจัยหรือวิทยานิพนธ์ และฐานข้อมูลอื่นๆมี(ebook ด้วยแบบไม่ใช่ pdf) เมนูอยู่ด้านบนซ้ายสุด "ฐานข้อมูล"
เมื่อเข้าไปจะมีเมนูย่อยอยู่ 10 อัน

ถ้าจะค้นงานที่ตีพิมพ์ในไทยลองใช้ ThaiLIS ข้อ 7,8
ค้นหาสิ่งตีพิมพ์ของวารสารนานาชาติด้านการวิจัยที่ ม.สมัคร และจ่ายตัง เราสามารถโหลดไฟล์มาได้ซึ่งถ้าตามปกติจะต้องจ่ายตัง ข้อ 1,3,4
ส่วนข้ออื่นลองดูเอาเอง

สุดท้ายเป็น "Research Tool" อยู่ในเมนูทางซ้าย

จะขออธิบายสองสามข้อที่มีลายอะเอียดน่าสนใจ

ข้อสอง(Journal Link) เป็นการค้นหาวารสารที่ม.และหน่วยงานที่อื่นได้ subscribe ไว้แต่มก.ไม่ได้ ก็สามารถสืบค้นและร้องขอสำเนา ได้ในรูปแบบต่างๆแล้วแต่ละทีจะมีให้ ซึ่งจำเป็นต้องเสียค่าทำเนียมโดยคิดเป็นบทความๆไป ซึ่งเราต้องไปติดต่อซื้อเป็น PIN code มาก่อน
ในกรณีที่จะสืบค้นก่อนสามารถทำได้โดยกดลิงค์ ซึ่งเป็นรูป (เหมือนเป็นแค่โลโก้)
http://www.journallink.or.th/index.asp
ข้อที่ห้า (Endnote Web ) เป็นเว็บแอปใช้จัดการแหล่งอ้างอิงค์และเปเปอร์ในการทำงานวิจัย สมัครฟรี
ข้อที่หก (โปรแกรม VPN) ใช้เพื่อต่อเข้ามาจากภายนอกม.เพื่อใช้วง IP เกษตรทำให้สามารถโหลดวารสารจากข้างนอกได้(ต้องมี account นิสิต)

นอกจากที่ได้เล่ามาแล้วยังมีทรัพยากรณ์และบริการอื่นๆให้ใช้อีกมากพอสมควร อย่างเช่น เรื่องการแนะนำหนังสือเข้าห้องสมุดซึ่งจะมีช่วงที่เปิดให้ช่วยการแนะนำเพื่อเอาไปพิจารณา และวารสารเก่าๆที่ไม่มีรูปแบบดิจิตัลให้โหลดกัน หรือที่โหลดมาไม่ชัดบางทีมาขอถ่ายสำเนาจากที่ห้องสมุดได้ด้วย(มีบางส่วน)

เวลาผมไปห้องสมุดก็มักแวะไปดูตามชั้นในโซนที่สนใจ และหาหนังสือใหม่ๆหรือชื่อเรื่องน่าสนใจมาเปิดอ่านเล่นบ้าง นอกจากการค้นหาอย่างเดียว

Buzzword

2009-07-25T23:14:00.000-07:00

"This is Buzzword, the new web-based, highly collaborative word processor "

ช่วงที่เตรียมพรีเซนต์งาน comkucamb มีโอกาสได้ใช้ งานแอปพลิเคชันแนวช่วยกันทำช่วยกันเขียน
ซึ่งตอนนั้นใช้ ิgobby ซึงก็เวิร์คที่เดียว

buzzword ตัวนี้เป็นอีกตัวหนึ่ง ของเจ้าพ่อ adobe ใช้ฟรี ลองเล่นกันดู

ศาสตรเมธาจารย์คนแรกของประเทศไทย

2009-07-18T23:37:00.000-07:00

ศาสตราจารย์ ดร.จำรัส ลิ้มตระกูล คณะวิทยาศาสตร์ ได้รับการยกย่องจากสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) ให้เป็น ศาสตรเมธาจารย์ สวทช. ประจำปี 2552 (2009 NSTDA Chair Professor) คนแรกของประเทศไทย พร้อม รับทุน 20 ล้านบาท เพื่อทำวิจัยโครงการเรื่อง “การออกแบบและการผลิตวัสดุนาโนที่เป็นประโยชน์อย่างสูงต่ออุตสาหกรรม” ซึ่งผลของการวิจัยหวังช่วยลดการเสียดุลอุตสาหกรรมปิโตรเลียม ปิโตรเคมีกว่า 800 ล้านบาทต่อปี

ศาสตราจารย์ ดร.จำรัส ลิ้มตระกูล นับเป็นผู้ที่บุกเบิกงานวิจัยด้านการออกแบบตัวเร่งปฏิกิริยา และวัสดุที่มีโครงสร้างระดับนาโนเมตรมาตลอดในช่วงที่ผ่านมา และเป็นผู้ที่ก่อตั้งศูนย์นาโนเทคโนโลยี มก. จนพัฒนาเป็นหนึ่งในศูนย์เครือข่ายความเป็นเลิศของศูนย์นาโนเทคโนโลยีแห่ง ชาติ (สวทช.) และยังได้รับรางวัลทางด้านการวิจัยมากมายหลายรางวัล อาทิ นักวิจัยยอดเยี่ยมของเมธีวิจัย สกว. นักวิจัยดีเด่นแห่งชาติ สาขาเคมี ปี 2541 เมธีวิจัยอาวุโส ปี 2545 และ 2548 จาก สกว. นักวิทยาศาสตร์ดีเด่น
ปี 2546 Outstanding Research Awards ปี 2549 จากอเมริกา ฯลฯ

สำหรับทุน NSTDA Chair Professor ที่ได้รับเพื่อทำวิจัยด้านวัสดุนาโนนี้ มีระยะเวลาการทำวิจัย 5 ปี โดยมีนักวิจัยที่มาจากคณะต่าง ๆ ใน มก. คือ คณะวิทยาศาสตร์ คณะอุตสาหกรรมเกษตร และคณะวิศวกรรมศาสตร์ ร่วมเป็นทีมคณะวิจัย ทั้งนี้คาดหวังว่า ผลงานวิจัยที่ได้จะมีศักยภาพเพียงพอที่จะนำไปใช้ประโยชน์ในเชิงสาธารณ ประโยชน์ แก่ประเทศชาติได้เป็นอย่างมากต่อไป

* ข่าวจาก www.ku.ac.th

Chaos Filter and Robot Navigation

2009-07-18T21:34:00.000-07:00

ผู้บริหาร ผู้คิดโครงการ ผู้ปฏิบัติ ผู้รับผล

2009-07-18T08:47:00.000-07:00

ถนนชูชาติกำภูเป็นถนนสายหนึ่งในม.เกษตร และถือเป็นถนนสายสำคัญที่สุดสายหนึ่ง
เหตุผลก็คือเป็นถนนเส้นที่ผ่านคณะต่างๆมากกว่า 80% ของม. (บริหาร วิศว วิทยา มนุษย์ สังคม เกษตร อก ศึกษา )
รวมถึง ศร ต่างๆ

ตั้งแต่ช่วงปิดเทอมที่ผ่านมา ก็มีการเปลี่ยนแปลงขึ้นกับถนนสายนี้
อย่างแรกคือที่จอดรถบริเวณหน้าคณะวิทยา วิศว บริหารถูกเปลี่ยนเป็นทางเดิน
ตอนแลกๆผมก็นึกด่าผู้บริหารอยู่ในใจ ว่ามึงจะทำทางเดินเพิ่มหาอะไร จะเปิดแผงลอยเพิ่มหรือ
ด้วยความที่เป็นถนนสองเลนอยู่แล้วเมื่อสร้างทางเดินจึงไม่สามารถจอดรถได้อีกต่อไป

มาช่วงเปิดเทอมผมจึงได้รู้ว่าจริงๆแล้วโครงการนี้เป็นแผนอั้นแยบยลเพื่อที่จะลดปริมาณการใช้รถยนต์ในการเดินทางของมหาลัย
โดยวันหนึ่งผมก็พบว่า ผมยืนอยู่บนเลนจักรยานที่มีเสากั้นเป็นแนวเพื่อกันรถยนจากเลนที่เหลืออีกเลนหนึ่ง

ข้อติที่เห็นชัดอย่างนึงระหว่างดำเนินการสร้างและปรับปรุงเส้นทางคืิอ การติดเสากันตรงกลางระหว่างเลน
บริเวณหน้าคณะเกษตรมีอีกโครงการ กำลังใช้รถตักทำงานอยู่ โครงการนี้ก็ดันไปปักเสาอัดตูดรถตักไว้ - -"
ทางบ.ที่กำลังใช้รถตักอยู่ก็คงรู้สึกงง ก็เลยไม่สนใจกับแค่เสาพลาสติก กูทับแบนไปก็ได้วะดันมาตั้งขวางทางกู
คำถามที่หนึ่งจึงเกิดขึ้น "ใครรับผิดชอบความเสียหาย"

ด้วยการรถทีจอด+รถช่องทางการเดินรถ(เดินรถช่องเดียวเป็นวันเวย์) ย่อมสร้างความลำบากให้กับคนใช้รถ และยังต้องคอยตามรถตะลัย(รถประจำทางในม.) ซึ่งผมก็เปลี่ยนมารู้ชื่นชมกับความกล้าในการตัดสินใจดำเนินโครงการนี้ (เป็นโครงการที่แข็งแกร่ง)

และ่เมื่อเริ่มเปิดโครงการวันสองวันที่ผ่านมา นิสิตผู้ใช้ถนนดังกล่าวทั้งพวกที่ใช้รถ และใช้รถตะลัยก็ต้องบ่นกับปัญหารถติด
อีกทั้งการจัดทางเดินรถใหม่ทำให้ระยะทางการเดินของผู้ใช้รถตะลัยมากขึ้น

คนที่ยิ้มได้คงเป็นคนใช้รถจักยานที่มีทางส่วนบุคคลวิ่งได้สบาย
แต่นั้นไม่ใช่ความเป็นจริงนัก ปัญหาของคนใช้รถจักยานตั้งแต่เก่าก่อนแล้วก็คือเรื่องการจอดรถ เรื่องการลักขโมย
ที่จอดที่มียามมีอยู่สองแห่งคือประตูงาม1 และประตูพระหล ซึ่งในช่วงเร่งด่วนการเบิกและการฝากรถนั้นก็จำเป็นต้องรอคิวกันนานไม่สะดวก และบางครั้งที่จอดก็เต็ม

ผู้หญิงที่จะขี่จักยานได้คงต้องหาแฟนมาเป็นคนขับรถให้เนื่องจากเครื่องแต่งกายไม่เอื่ออำนวย

จากเรื่องราวที่เล่ามาผมก็ขอตั้งข้อสังเกตุว่า โดยทั่วไปโครงการต่างๆที่แข่งแกร่งในลักษณะคล้ายๆกันนี้(สร้างความเปลี่ยนแปลง) ก็คงเจอปัญหาในลักษณะเดียวกัน
สาเหตุอาจไล่ได้จาก
- ความรัดกุมในตัดสินของผู้บริหาร
- ความคิดและการวิเคราะห์ของผู้คิดโครงการ รวมถึงการคำนึงผลที่จะตามมา ความพร้อมและอื่นอีกมากมาย
- ปัญหาระหว่างการปฏิบัติงานของคนในระดับล่างๆลงมา
- ปัญหาการมีส่วนร่วมของผู้ได้รับผลกระทบ และการปรับตัวให้เข้าได้กับระบบใหม่ ก่อนที่จะปฏิเสธ
ระบบเช่นใดกันที่จะบรรเทาปัญหาเหล่านี้ได้อย่างเป็นรูปธรรม ผมหวังว่าเมื่อเจอปัญหาก็ควรจะมีความพยายามที่จะแก้ไข
อย่างน้อยก็ขอแค่ความพยายามก็พอ

อย่างไรก็ตามเมื่อคืนผมได้ขี่จักยานของผมไปตามถนนเส้นนี้ ผมก็รู้สึกเปลี่ยนใจอีกครั้ง แสงสว่างจากหลอดไฟทั้งสองฝั่งของถนน สว่างโหล่โดยแทบจะมีเสาร์ไฟทุกๆ 5 เมตร เรื่องการส่งเสริมการลดใช้พลังงานเป็นอันตกไป ดูเหมือนจะติดเวอร์เกินความจำเป็น เสากั้นตอนนี้หักล่มลงคาพื้นมากกว่า 30 % คราวนี้ไม่น่าจะมาจากรถตัก เมื่อดูถนนเส้นอื่นที่มีการวางกวยกันให้จักรยานก็น่าจะเพียงพอ ต่อการใช้งาน การวางเสาลักษณะนี้จึงเป็นเรื่องของการใช้งบที่ฟุ่มเฟือยไป

ดูๆไปก็ชวนให้คิดถึงเรื่องโกงกินผลประโยชน์เสียจริงๆ

firefox + firegestures = gesture popup dictionary

2009-07-17T08:59:00.000-07:00

ลง FireGestures addon
option
เพิ่ม new script

text = FireGestures.getSelectedText()
dic_service ="http://dictionary.reference.com/browse/" + text
gBrowser.loadOneTab(dic_service, null, null, null, false, false);

กำหนด gesture

usage : Select text then use the newly edit gesture.
* อาจใช้ service ของที่อื่นเช่น longdu ก็ได้ แต่ผมชอบผลเยอะๆ+มีเสียงด้วย

ปัญหา กลายเป็นตัวเราเอง

2009-07-15T08:14:00.000-07:00

วันนี้เดินผ่านไปบาร์ใหม่ เจอรถจักยานที่ว่าหายไปจอดอยู่ ตอนแรกก็ดีใจจะได้จับคนขโมยด้วย
แต่ปรากฏว่ามันยังล็อคไว้ดีอยู่ด้วยกุญแจที่ผมมี

อืม เป็นเพราะเราสะเพร่าเองสินะ อนาดกว่าเก่าอีก....

new 3D Video Stabilization

2009-07-15T07:26:00.000-07:00

penguin robot and flexible arm

2009-07-15T07:24:00.000-07:00

รีบไปเที่ยวกรีนแลนด์กัน

2009-07-15T01:12:00.000-07:00

โฮ่ๆๆๆๆ

จะช่วยลดการใช้พลังงานเสียหน่อย แต่ก็ยังมีปัญหาคลาสสิกที่แก้ไม่ตก

2009-07-13T23:46:00.000-07:00

อนาดครับ รถจักยานหายเป็นคันที่ 4
คราวนี้ใช้ได้ 3 วัน รถเก่า่สายพาน
หายหน้าตึกคอมเลย ล็อกไว้อย่างดี มีเพื่อนคันที่ดูดีกว่าอยู่ข้างๆด้วย

อนาดๆๆ.....

congratulation skuba

2009-07-11T13:51:00.000-07:00

ไม่น่าเชื่อว่าจะมาถึงจุดนี้ได้ เป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ของประวัติอันยาวนานของคนรักหุ่นยนต์ที่เกษตรจริงๆ

เรื่องเล่านี้เป็นเรื่องราวที่ผมอยากจะเขียนเพื่อบอกไว้ถึงแง่มุมนึงซึ่งผมว่ามีค่ามาก
เป็นคุณค่าทางประวัติศาสตร์

เมื่อมองกลับไปซักปี 2546

ในตอนเข้ามาเป็นนิศิษใหม่คณะวิศวเกษตรในยุคนั้น การรับน้องก็มีการแนะนำชมรมที่เปิดและขึ้นตรงอยู่ในคณะวิศวะให้แก่เด็กใหม่
ชุมนุนที่มีชื่อเสียงด้านผลงาน และโดนใจนิศิษใหม่เหล่านี้กลุ่มหนึ่งก็คือชมรมโรบอท (อ.ปัญญาเป็นผู้ดูแล สมาชิกส่วนใหญ่เป็นนิศิษภาคไฟ)
พวกเราก็สมัครเป็นสมาชิกชมรมโรบอท โดยระบบในชมรมคือรุ่นพี่สอนรุ่นน้อง
พวกผมน้องใหม่ปีหนึ่งก็ไปเรียนตามที่รุ่นพี่นัดสอนในแต่ละอาทิตย์ โดยเราก็ได้เรียนเกี่ยวกับอเล็กโทรนิคเบื่องต้น

เหตุการหนึ่งที่คิดว่าคงจะเกิดขึ้นทุกๆปี ในชมรมนี้ก็คือ
คลิปวีดีโอการแข่งขัน robocup soccer ที่ใช้หลอกน้องเด็กใหม่่ในชมรมโรบอท(จำได้ว่าพี่เจมเป็นคนเปิดให้ดู)
ในวีดีโอมีหุ่นยนต์ ตัวเล็กๆขนาดเท่ากระป้องสีแต่ละฝั่งมีหุ่นห้าตัว สนามขนาดซักสองโต็ะปิงปอง รอบๆมีกำแพงกันไว้
บนหัวหุ่นยนต์มีสีๆติด บางทีมเป็นลูกปิงปองทาสี บางทีมเป็นกระดาษสีติดกับบนหัวหุ่น มีเสาอากาศโพล่ๆมาจากหัว
และข้างๆสนามก็มีโต็ะวางคอมของผู้จัดการทีมและกองเชีย ซึ่งคอยรุ่นการทำงานของลูกทีมบนสนาม

ในตอนนั้นทำให้ผมรู้ว่าเกษตรก็ทำทีมส่งแข่งในประเทศกันมา 2-3 ปีแล้ว (ในตอนนั้นก็เกือบ10ปี)

นั้นเป็นจุดเริ่มต้นและเหตุผลสำคัญที่ทำให้กลุ่มเด็กภาคคอมกลุ่มหนึ่ง(ปี 1 ตอนนั้นมีกว่าสิบคน)ตัดสินใจตั้งทีมขึ้นกันเองร่วมกับเพื่อนๆภาคไฟหน้าใหม่ในชุนนุม เพื่อสร้างหุ่นยนต์อัตโนมัติ ที่สามารถแข่งฟุตบอลกันได้เหมือนคนเล่นฟุตบอลกันจริงๆ
ในขณะเดียวกันกับรุ่นพี่ปี4ภาคไฟฟ้า อีก 2คนที่นั่งตัดอคริลิค เพื่อสร้างหุ่นยนต์ทำทีมไปแข่ง Thailand robocup soccer
และใช้เป็นโปรเจ็คจบ (เทคโนโลยีขณะนั้นคือกล่องวงจอนปิดอย่างห่วย + อคิลิค + สปริง + เซอร์โวมอเตอร์สองตัว + วงจรรถบังคับ)
หุ่นในปีนั้นยังมีเก็บไว้จนปัจจุบัน ในปีนั้นทีมเด็กใหม่กำลังฟิตแต่ขาดประสบการณ์และความรู้ก็ไม่ได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอัน และทีมของรุ่นพี่ซึ่งปีนั้นไม่ค่อยเวิร์คนัก

ในปีถัดมาทีมเด็ก(เรียกย่อๆ ตอนนั้นเท่าที่จำได้มี นิก ไก่ อู้ โน้ต จอน ผม ที่เหลืออยู่)ก็ยังไม่ได้เลิกความพยายาม เราได้ข่าวเกี่ยวกับอาจารย์ที่พึ่งจบและเคยทำงานเกี่ยวกับโรโบติกมา อาศัยอยู่ในภาคคอมอยู่นึงคน จนในที่สุดได้ขอให้ อ.ยอดเยี่ยมมาเป็นที่ปรึกษาให้ ในขณะเดียวกันตอนนั้นก็ชักชวนหารุ่นน้องได้อีกสองคน จากไฟฟ้า(น้องราม)และอยากเข้าการบิน(น้องหนุ่ย) มาช่วยงานในด้านไฟฟ้าอิเลคทรอนิค และออกแบบส่วนเมคคานิค

เราเริ่มมีการติดต่อกับรุ่นพี่ปี4ในชุมนุมโรบอทที่ในปีนี้ก็มีทีมอีกเช่นเคย คราวนี้แพคสามคน(พี่แรม พี่โอ และพี่ปอ) ซึ่งเป็นครั้งแรกที่โปรเจคนี้มีการร่วมมือระหว่างเด็กคอมกับเด็กไฟฟ้า(มีพี่ปอเป็นเด็กคอม เขียนโปรแกรมในการสั่งการ) ซึ่งพวกเราก็ได้คุยและขอคำแนะนำจากรุ่นพี่เพื่อสร้างทีมของเราขึ้นมา สิ้นปีนั้น ทีมของรุ่นพี่(scuba) ทีมดำน้ำของเกษตรสามารถยิงแชมป์ตลอดการอย่างจุฬาได้ถึงหนึ่งลูก โดยใช้นวัตกรรมใหม่จากต่างประเทศ นั้นคืิอลูกการยิงลูกโด้ง แต่ความน่าอนาดก็คือเอไอทำได้ดีที่สุดคือจับเวลาวิ่งไปข้างหน้าแล้วหลับหูหลับตายิงโด่งไป(สาเหตุก็คือปัญหาด้านvision)

ส่วนทีมเด็กๆ ได้หุ่นจากเศษอลูมเนียมตัวแรก(น้องหนุ่ย) + วงจรขับมอเตอร์(น้องราม) + โปรแกรมวิสชัีัน(vision) เพื่อแกะตัวเลข 1-5 บนหัวหุ่นจากภาพนิ่ง(ไก่ นิก) + ศึกษา path tracking algorithm(ผม) + สิมมูเลเตอร์(simulator วาดรูปโดยใช้ openGL) กับคำนวน s = vt (อู่)+ (A* path planer, potential field path planer)(จอน) + โครงสร้างระบบ AI นิดหน่อย (โน้ต) โดยใช้แล็ป 808 เป็นฐานปัญชาการ และมีอ.ยอดช่วยสอน basic control ให้และ คอยguild และคอยตามงาน

ปี2548 ปีนี้ พี่โอกับพี่แรมผู้มีประสบการณ์ได้ตัดสินใจต่อป.โท ที่ภาคคอมโดยพี่โอเป็นผู้ออกแบบหุ่นในปีที่แล้ว และพี่แรมผู้เป็นคนเขียนโปรแกรมวิสชั่นจากภาษา Delphi ทำให้โครงสร้างทีมเปลี่ยนไปกลายเป็นคนที่ทำอยู่ในภาคคอมทั้งหมดโดยมี อ.ยอดเป็นที่ปรึกษาหลักของทีม ในปีนี้้เราได้โค้ดจากรุ่นพี่ และตัวรุ่นพี่มาเป็นมรดกของทีม

การเริ่มงานจากการศึกษางานของรุ่นพี่ + เปเปอร์ของทีมแชมป์ในสมัยที่ผ่านมา แล้วแบ่งหน้าที่กันทำในที่สุดปีนั้นเราผ่านรอบคัดเลือกมาได้ แต่ไม่ได้ตำแหน่งอะไรมาเลย นอกจากประสบการและความเหนื่อยสุดๆจากการทำงานแล้วไม่เสร็จเสียที + หุ่นรุ่นใหม่อีกหนึ่งตัว (เป็นตัวแรกที่มีการใช้ CNC ในการทำชิ้นส่วน จ่ายตังบาน) และที่สำคัญคือชื่อทีมหลังการเปลี่ยนสังกัดมาเป็น SKUBA

เราเริ่มรู้ว่าการสร้างทีมนั้นจำเป้นต้องมีความรู้พื้นฐานอย่างมาก และใช้็ของที่ไม่รู้อีกมาก มีงบประมาณที่จำเป็นต้องใช้ ( ประสิทธิภาพของกล้อง การออกแบบหุ่น และอิเลกทรอนิกบนหุ่น)

ปีถัดมาในปี2549 ปีนี้นับว่ามีการเปลี่ยนแปลง ครั้งใหญ่อีกครั้ง
คือเราได้รุ่นน้องที่สุดยอดมาหลายคน คือไ้อ้ดิว(ปี2 ภาคไฟฟ้า)และไอ้บึก(ม6) (ใช้ทรัพยากรเด็ก jstp ) น้องเป้ น้องอาร์ม(เด็กปี3)
แต่ทรัำพยากรณ์ที่หายไปเพราะเลิกทำก็มีหลายคนจนในปีนั้น สมาชิกในทีมที่เหลือคือ พี่โอ จอน ผม
ส่วนหลักที่ทำให้ระบบในทีมเปลี่ยน มาจากพี่โอโดยเริ่มจากการเขียนvisionใหม่ในเวอร์ชั่นที่เป็น C และแก้ความห่วยของระบบ vision
เก่าได้เป้นอย่างมาก (เช่น bug socket ที่ทำให้ส่งข้อมูลได้ 5fps เป็นต้น) ส่วนโครงโปรแกรมสั่่งการนั้น มีจอนและผมเป็นมือหลัก และมีเป้กับอาร์มเป็นลูกมือ

เราหา sponsor ได้มากพอสมควร ในปีนั้นต้องขอกล่าวถึงรุ่นพี่สมาคมศิษเก่าวิศวเกษตร พวกเราบากหน้าขออนุญาติไปพรีเซ็นต์ขอเงินกลางที่ประชุม ซึ่งทางสมาคมก็ให้มาจำนวนหนึ่ง(10% ของที่ขอ) แต่ทีเด็ดคือรุ่นๆพี่หลายคนยอมควักกระเป๋าตัวเองบอกจำนวนเงินกันออกมาเลย (รวมแล้วมากพอควร) ตอนนั้นผมคิดถึง s ใน sotus มาทันที คือ seniority และ spirit เป็นประสบการณ์ที่ผมได้วันนั้น ไม่ใช้เพราะมีคนให้เงินแต่พวกเขาซื้อใจผมได้ต่างหาก

เราตัดสินใจซื้อกล้องใหม่ ร่วมถึงพยายามออกแบบเมคคานิคใหม่ ภายในงบที่มี
ในปีนั้นผมก็ยังประสบปัญหาเดิมคือ งานไม่เสร็จจนถึงวันแข่ง
ผลการแข่งขันเราได้อันดับสามมา พอเป็นกำลังใจ และตอบแทนสปอนเซอร์ได้บ้าง
แต่ผลที่เด่นชัดคือระบบเสถียรกว่าเก่ามาก ทั้งvision ทั้งหุ่นและai พูดง่ายๆคือเล่นเป็นฟุตบอลได้ปีแรก
และต้องขอบคุณทางทีมจุฬาที่ให้ข้อมูล คำปรึกษาและแข่งซ่อมด้วยก่อนการแข่งจริง ตอนนั้นผลเละมากเทียบกันๆไม่ติดเรายังไม่เวิร์คเลย

เราส่งวีดีโอคัดเลือก world robocup ไปและผ่านการคัดเลือกแต่เนื่องจากเราไม่ได้อันดับ 1 2 ในการแข็งในประเทศจึงไม่มีเงินสนับสนุน แต่ก็เป็นการตัดสินใจอย่างบ้ามากทีเดียวที่เราตัดสินใจไป world robocup ที่ Bremen (Germany) เพื่อร่วมเข้าแข่งขันตอนนั้น ออกกันคนละ4หมื่นไปกันแค่ 4 คน พี่โอ จอน ผม ดิว หิ้วของกันไป

เป็นครั้งแรกที่ได้ไปเมืองนอกเป็นครั้งนึงในชีวิตจริงที่ได้ทำอะไรแบบนั้น แต่ละคนคนข้าวของตัวเองและแบกกระเป๋ารุ่นยนต์และคอมพิวเตอร์ไปด้วย(หอบไปถึงสามเครืองไม่รวมโน้ตบุค) ปีนี้ SSL มีทีมไทยไปกันถึงสามทีม ทีมจากสมาคม pz ,revenger และไปกันเอง skuba

คราวนี้เราเตรียมตัวมาได้ค่อนข้างดีกว่าเดิมเพราะตัดสินใจมากันเอง
ที่เสียดายคือทีมรุ่นเก๋าอย่าง bigred(cornell) และ fufighter(fu germany) ตกลงกันว่าจะไม่ร่วมแข่งเพื่อเปิดโอกาสให้ทีมใหม่ แต่ยังดีที่ fufighter เหมือนรักษาความเป็นประเทศเจ้าภาพ เลยเปลี่ยนมาแข่งด้วย
ส่วนทีมม้ามืดในปีนั้น CMDragon (cmu) ก็กลับมาแข่งอีกครึ่งในปีนี้

หลังจากกลับมาเราตกรอบไม่ได้รางวัลอะไรกลับมา แต่ประสบการณ์นั้น ส่วนตัวผมคิดว่าก็คุ่มอยู่ ไม่ว่าจะทำให้ได้สนิทสนมกับทั้งทีมจุฬาและบางมดแล้ว(ธรรมดาของการแข่งกีฬา) เราได้พูดคุยกับทีมชั่นนำ(ทั้งระดับดร. และรุ่นเพื่อน) และการทำงานที่ไม่เคยเห็นจากการแข่งในไทย เราได้รู้เทคนิคหลลายอย่างเพิ่มเติม ผมมีโอกาสได้ไปฟังงานสัมมนาเล็กๆในงาน(เพื่อนำเสนอผลงานทางวิชาการ) ได้เห็นโปสเตอร์ของทีมอื่นที่ไปนำเสนอผลการศึกษา ผมได้ไปเที่ยวไกลถึงยุโรปเป็นครั้งแรก และทีมของเราก็มีการเตรียมตัวและพัฒนาขึ้นอีกก่อนจะไปแข่ง(ธรรมดาของการแข่งขัน) แต่ข้อเสียคือเสียตัง

ผลของการตัดสินใจในครั้งนั้นทำให้มุมมองของปัญหาการพัฒนาชัดเจนขึ้น เรารู้ว่าทีมอื่นๆทำอะไรมาเพิ่มเติมในปีนั้น และมีปัญหาอะไรสำคัญที่เป็นเรื่องที่ต้องแก้

ปีต่อมาผมจบการศึกษาแต่ก็ต่อโททันทีที่ภาควิชา
ปีนี้ก็มีการพัฒนาอย่างมากอีกเช่นกัน เช่นน้องบึกขึ้นปี 1 เราได้คนจากภาคอื่นมาเพิ่ม มีน้องวอร์ม(EMME) น้องเล็ก(เครื่องกล) มีน้องเอิน(การบิน) มาช่วยอีกสามคน หัวหน้าทีมการพัฒนาในคราวนี้เป็นดิว อยู่ปี3 ส่วนคนเขียนโปรแกรมหลักจะเป็นพี่โอซึ่งยกโครงเอไอใหม่ และมีลูกมือคือน้องภาคคอมอีก 3 คน เมียว ทาโร่ นิว ปี3 เป้และอาร์ม ปี4 ส่วนผมช่วยอยู่ห่างๆเพราะกลัวจะยืดเหมือนพี่โอ ส่วนไอ้จอนกำลังจะไปต่อที่เยอรมัน มี อ.พึ่งจบและตรงสาขามาช่วยอีกคน
โดยพวกเราก็ไปจีบมาจนได้คือ อ.ต้น(อ.ภาคไฟฟ้าหนุ่มไฟแรง)

ทำให้ทีมในตอนนี้มีการรวมกลุ่มจากเด็กถึง 5 ภาควิชา ระบบการทำงานของทีมเริ่มชัดเจนขึ้น มีการใช้เวอร์ชั่นคอนโทรลในการจัดการโค้ด และdesign document เป็นเวอร์ชัน มีการแบ่งฝ่ายรับผิดชอบได้เด่นชัดขึ้นเนื่องจากมาสมาชิกหลากหลาย แต่ละคนจับปัญหาของส่วนตัวเอง และมีการตั้งหมายที่เป็นรูปธรรมมากกว่าเก่า

ปีนั้นเกษตรเป็นเจ้าภาพจัดแข่งในประเทศ ต้องขอบคุณทีมงานของอ.ปัญญาที่ดูแลงานการแข่งในประเทศได้อย่างดี
ผลการแข่งขันในประเทศเราแพ้จุฬา ได้ที่2 แต่ก็พอสู่ได้ไม่ขาดและสามารถทำประตูทีมจุฬาได้ และมีทีมไข่นุ้ยจามม.สงขลาเป็นทีมที่น่าชื่นชมคือได้ที่สามและยังเป็นทีมที่ทำหุ่น low cost ได้ออกมามีประสิทธิภาพดี ระบบเสถียร(ถ้าปีนั้นไข่นุ้ยทำหุ่นยิงเลียดได้ทุกตัวอาจได้ตำแหน่งที่สอง) จึงได้รางวัลเทคนิคยอดเยี่ยมไปครองอีกรางวัล
world robocup 2007 ปีนั้นไปจัดไกลถึงอเมริกาทำให้ทีมเราตัดสินใจไม่ร่วมแข่งขัน ส่วนทีมจุฬาประสบความจำเร็จคว้าตำแหน่งที่2 โลกมาครองเป็นประวัติศาสตร์ของวงการ SSL บ้านเรา

ปีต่อมาปี2551
ทีมเกษตรยังทำงานกันต่อไปโดยดึงรุ่นน้องมาเพิ่มอีกสองคนคือ ได้น้องบี น้องมิน(ตัวเกรงจากภาคไฟฟ้า) ทีมเอไอเป็นชุดเดิม
การแข่งในประเทศ ผลออกมาเหมือนปีก่อนที่ 1 2 3
ส่วน world robocup 2008 นั้นจัดที่จีน ทำให้ทั้งสามทีม 1 2 3 ของไทยหาเงินได้พอและเข้าร่วมทั้งสามทีม(SSL)
งานนี้ผมไม่ได้ไปด้วย เลยเล่าอะไรไม่ได้มากแต่ที่ฟังจากสมาชิกในทีม ก็มีเรื่องราวมากมายเหมือนเช่นเคย
ทีมจุฬาแข่งได้สมน้ำสมเนื้อกับแชมป์เก่าสองปีซ้อนและคว้าแชมป์โลกในSSL ส่วน Skuba สามารถคว้าที่ 3 มาได้
เป็นจุดเริ่มต้นความสำเร็จในระดับนานาชาติของทีม ต้องขอบคุณสปอเซอร์ในปีนั้นด้วย

แล้วก็มาถึงปัจจุบันปี2552 โดยการนำทีมของไอ้บึก(ปี3) สมาชิกรุ่นเก่าและสมาชิกรุ่นใหม่ ในที่สุดจากความฝัน ณ จุดเริ่มต้น จนมาสามารถคว้าตำแหน่งแชมป์โลกมาได้ ไม่เคยคิดว่าจะเป็นไปได้เลย อาจเป็นเพราะที่โชคส่วนหนึ่งที่ CMDragon นั้นไม่ค่อยเวิร์ค แต่ ดูจากการเล่นของทีมเรา และรางวัลอีกสองรางวัลที่ได้มาแล้ว ก็ต้องบอกว่า SKUBA เป็นทีมระดับโลกได้อย่างไม่ต้องสงสัย ต้องขอชื้นชมน้องๆสมาชิกในทีม และพี่โอผู้ที่หมกตัวอยู่ใน ม. และผลักดันทีมจนมาถึงจุดนี้ได้ ต้องขอบอกว่าสุดยอดจริงๆ
รวมทั้งขอบคุณผู้สนับสนุนใจดีของเราใจในปีนี้ที่ทำทีมSKUBA ได้ไปสร้างชื่อเสียงไกลถึงกราซ ประเทศออสเตรีย

สำหรับหลายๆคนที่มองการพัฒนาหุ่นยนต์เหล่านี้เป็นเรื่องที่ยังไม่ค่อยถูกทางสำหรับประเทศเรา
ผมขอยกคำพูดของประธานซีเกทประเทศไทยที่เคยกล่าวไว้ในการจัดแข่งในประเทศสมัยหนึ่งซึ่งผมชอบมาก ที่กล่าวว่าที่บ.สนับสนุนการแข่งในหลีกนี้เพราะเป็นกลไกและสนามฝึกสำคัญที่ใช้ฝึกวิศวกร ต้องใช้ทั้งทีมเวิร์ค ต้องการการศึกษาเทคโนโลยีใหม่การปรับใช้ และใช้หลักวิชาการอย่างครบทั่ว รวมถึงการแก้ปัญหาระหว่างการพัฒนาและระหว่างการแข็งขัน ถึงแม้ผลลัพธ์ไม่ได้ออกมาเป็นเม็ดเงินตรงๆ แต่ก็มีส่วนช่วยสร้างบุคครากลที่มีความคิดความสามารถ อย่างน้อยก็ในเชิงการวิจัยด้านเทคโนโลยี(ไม่ใช่เฉพาะสาขาหุ่นยนต์อย่างเดียว)

โดยลักษณะของการแข่งขันrobocup soccer ไม่ได้มีแต่เชิงวิชาการและการเชิงปฏิบัติอย่างเดียว แต่ยังให้ความสุขสนานแกผู้ดูและทำ
มีการแบ่งลีคเพื่อแยกเป้าหมายการพัฒนา และระดับความยาก เพื่อท้าทายกลุ่มผู้เข้าร่วมในหลายระดับต้องแต่ระดับโรงเรียน มหาลัยตรีโปเอก หรือหลังจบมหาลัย เทคโนโลยีหลักที่ได้จากการแข่งขันตรงๆคือ computer vision , robotic and control และ AI โดยเน้นด้าน real time processing

ด้วยลักษณะเด่นนี้ ทำให้มีีเด็กป.ตรี กลุ่มนึงเกิดแรงบันดาลใจที่จะพยายามนั่งอ่านและศึกษางานที่เรียกได้ว่างานระดับป.โท ป.เอกทำกันออกมา ให้เข้าใจด้วยตัวของพวกเขาเองโดยไม่มีใครมาบังคับให้ทำ หรือไม่ได้หวังถึงเงินรางวัลจากการแข่งขันเป็นประเด็นหลัก (การแข่ง word robocup ไม่มีรางวัลเป็นเงินหรือสิ่งของ) อีกทั้งยังสามารถต่อยอดจนสามารถสร้างองค์ความรู้ใหม่ขึ้นมาได้เอง และเผยแผร่แก่สาธารณ จนได้รับเสียงชื่นชมจากทีมอื่น ถึงแม้ในขณะนี้จะยังไม่ประสบความสำเร็จในการตีพิมพ์ระดับสากล แต่ด้วยสภาพในปัจจุบันนั้นต้องถือว่ามีความพร้อมที่จะทำให้เด็กใหม่ ตั้งปัญหาและัพัฒนานวัตกรรมใหม่ขึ้นมาได้อย่างแน่นอน

ด้วยเหตุนี้ทำให้ผมไม่คิดว่าการสนับสนุนการแข่นขันในประเภทนี้ไม่ได้เป็นเรื่องเสียหาย หรือน่าเสียดายเงินแต่อย่างใด
ซึ่งจริงๆแล้วงานในสาขาวิศวกรรมก็มีปัจจัยเรื่องลดค่าต้นทุน มาเกี่ยวข้องอยู่แล้ว แต่ในจุดเริ่มนั้นงบประมาณเพื่อสนับสนุนการพัฒนาและวิจัย เป็นสิ่งสำคัญมากๆ จริงๆผมอยากให้ผู้ใหญ่ทบทวนเรื่องการสนับสนุนให้ดี ไม่ใช้ต้องรอจนมีผลงานออกมาก่อนแล้วค่อยมาสนับสนุน ไม่เช่นนั้นแล้วอย่าหวังเลยว่าจะคิดของขายได้ในหลักล้าน ถ้าต้นทุนอยู่ในหลักพันหรือขาดการใส่ใจและการสนับสนุนในด้านอื่นๆ

* หมายเหตุงานนี้ไม่ได้ทำเป็นโปรเจคจบของสมาชิกปี4ในทีมตั้งแต่รุ่นพี่โอเป็นต้นมา สมาชิกทำโปรเจคปี4เป็นส่วนตัว
* ปีที่ robocup ไปแข่งกัน atlantar (america) ปีนี้จำไม่ค่อยได้เพราะเรียนยุ่งๆอยู่เลยไม่ได้ติดตามนัก

พูดเปรียบเปรย คิดเปรียบเทียบ

2009-06-26T08:04:00.000-07:00

ไม่แน่ใจว่าเปรียบเปรย และเปรียบเทียบนั้นมีความหมายต่างกันอย่างไร
รู้แต่กระทบกระเทียบนั้นเป็นสิ่งที่ไม่น่าทำ

ผมเองชอบคิดเปรียเทียบไปเรื่อย..

คิดเปรียบเทียบข้อดีของมันก็คือช่วยให้เราเดาบางสิ่งที่ไม่รู้และเป็นหนึ่งในกระบวนที่มนุษย์ใช้เพื่อสร้างความรู้และจินตนาการ(เปรียบเทียบเพื่ออนุมาน, เปรียบเทียบคุณลักษณะ)
หรือการพูดเปรียบเปรยอาจช่วยให้เข้าใจภาพได้ง่ายขึ้นและเป็นการทำให้ผู้ฟังสนใจและจินตนาการตาม

ในงานประพันธ์การเปรียบเปรย และพรรณาเป็นเครื่องมือที่ใช้สร้างอารมย์ความรู้สึกให้แก่ผู้อ่านได้ดี

การเปรียบเปรยหรือเปรียบเทียบนั้นเหมือนกับการเลือกโมเดลขึ้นมาเพื่ออธิบายหรือทำนายปรากฏการบางอย่าง ในทางวิทยาศาสตร์เมื่อพูดถึงการเลือกโมเดล ก็ต้องพูดถึงความแม่นยำและความถูกต้องของโมเดล ความถูกต้องวัดโดยการที่โมเดลสามารถอธิบายด้วยทฤษฎีได้ หรือโมเดลอาจอธิบายปราฎการณ์ได้เกือบทุกครั้งเมื่อทำการทดลองด้วยจำนวนครั้งที่มากพอ

ส่วนความแม่นยำอาจวัดด้วยความผิดพลาดของผลจากการทำนายกับสิ่งที่เกิดขึ้นจริง ภายในเงื่อนที่กำหนดเช่น ขอบเขตของอินพุต สภาพแวดล้อมเป็นต้น การที่โมเดลแม่นยำเฉพาะในขอบเขตที่กำหนด และเสียความแม่นไปเมื่อออกนอกขอบเขตเรียกเป็นศัพท์ฝรั่งว่า overfitting คือฟิตเกินไป ไม่ใช่คับแก้ว ไม่ใช้ฟิตปั้ง

เวลาเจอคนที่ชอบพูดเปรียบเปรยเก่งๆ บ่อยๆ พูดน่าฟัง ฟังแล้วเข้าใจ ฟังแล้วคิดตามได้เหมือนได้ฟังผู้รู้ในเรื่องนั้นเป็นอย่า่งดี แต่มีข้อระวังอยู่คือ บางทีเราถูกกระตุ่นด้วยความแจ่มแจ้ง ถูกชักจูงด้วยภาษา หรือหลอกให้คิดคล่อยตาม ทั้งที่ความจริงอาจไม่เป็นดั่งที่เปรียบ เหมือนกับการเลือกแบบจำลองย่อมมีความผิดพลาดได้ หรือแม้แต่ไปคนละทางถึงแม้ในตัวอย่างที่พูดนั้นจริง

ใครที่ชอบดูรายการวิเคราะห์ทีคอยหยิบเรื่องนู้นมาเรื่องนี้มา แล้วใช้การเปรียบเทียบบ่อยๆ พูดเสียดสีบ่อยๆ ให้รีบกลับไปทบทวนวิชาพุทธศาสนาก่อน ก็เห็นเป็นดี

บทเรียน จากการเขียนคอมเมนท์

2009-06-26T07:42:00.000-07:00

กดโพสไปแล้ว..

ทำให้ได้บทเรียนกลับมาอย่างรวดเร็ว

หากไม่ระวัง สะกดคำผิด ตกไม้เอก สระอา คำอาจเปลี่ยนความหมายไป
หรือถ้าเขียนคำง่ายๆผิด ก็อาจโดนมองว่าเกรียนได้

แต่ที่แย่ที่สุดเห็นจะเป็นตอนที่ เราคิดประโยคเด็ดเสียดแทงใจคนได้นี้แหล่ะ
พอมาคิดได้รู้สึกผิด อยากจะแก้ก็สายไปเสียแล้ว
เพราะพึ่งรู้ว่าคอมเมนท์นั้นแก้ไม่ได้

พอเริ่มมีความคิด ก็เริ่มอยากเขียน

2009-06-26T01:26:00.000-07:00

สมัยเด็ก ผมเซ็งการบ้านที่ให้เขียนเรียงความเอามากๆ
ความใฝ่ฝันเอย อนาคตเอย แม่ของฉันเอย
ยิ่งวิชาภาษาอังกฤษนี้ไม่ต้องคิด

ความไม่ถนัดในการเขียน หรือพูด ของผมอาจมาจากเหตุนี้

ช่วงนี้กำลังเรียนเรื่องเกี่ยวกับระบบที่เอาอินพุตใส่เข้าไป จากนั้นถ่ายเอาต์พุตออกมา
แล้วก็จับเอาต์พุตมายำๆกับอินพุต แล้วกินเข้าไปใหม่ ตัวระบบก็มีการเปลี่ยนแปลงจากของที่กินเข้าไป

มาคิดๆดูการเขียนเรื่องราวเล่าสิ่งที่ตนคิดออกมาให้คนอื่นๆรับรู้ และการรับรู้ความคิดของคนอื่นต่อความคิดของเรา หรือความคิดของคนอื่นในเรื่องที่เราคิดก็มีประโยชน์อย่างมากทีเดียว

จริงๆก็อยากเขียนblog มาหลายปีแล้วแต่ไม่มีโอกาสเริ่มซักที

Easter Island and one theory of the Reonui

2009-06-25T00:34:00.000-07:00

From sub. of HOME

Here's one theory of the story
of the Rapanui,

the inhabitants of Easter Island,

that could perhaps
give us pause for thought.

Living on the most isolated island
in the world,

the Rapanui exploited their resources
until there was nothing left.

Their civilization did not survive.

On these lands stood
the highest palm trees in the world.

They have disappeared.

The Rapanui
chopped them all down for lumber.

They then faced
widespread soil erosion.

The Rapanui could no longer go fishing.
There were no trees to build canoes.

Yet the Rapanui formed one of the most
brilliant civilizations in the Pacific.

Innovative farmers, sculptors,
exceptional navigators,

they were caught in the vise of
overpopulation and dwindling resources.

They experienced social unrest,
revolts and famine.

Many did not survive the cataclysm.

The real mystery of Easter Island is not
how its strange statues got there,

we know now.

It is why the Rapanui
didn't react in time.

It's only one of a number of theories,
but it has particular relevance today.

มนุษย์สิ่งมีชีวิตในสามมิติ

2009-06-24T05:17:00.001-07:00

มีโอกาสได้ดูอนิเมชัน เรื่อง “Imagining the Tenth Dimension”

ทำให้นึกไอเดียเปรียบเทียบได้อย่างหนึ่ง

ก่อนอื่นต้องให้ชินจิตนาการณ์ถึงสัตว์ในสองมิติก่อน เราจะเรียกมันว่า มนุษย์ตัวแบน

ข้อจำกัดของมนุษย์แบนคือต้องมีลำตัวติดกันเป็นก่อนเดียว ทำให้มันไม่สามารถมีระบบทางเดินอาหารได้เพราะทางเดินอาหารจะแบ่งตัวมันเป็นสองซีก

คำถามที่น่าสนใจเกี่ยวกับมนุษย์ตัวแบนก็คือ มันจะมองเห็นเราหน้าตาเป็นยังไง?

ทางหนึ่งก็คือเรากำหนดระนาบหนึ่งที่ตัดผ่านตัวมนุษย์ แล้วโยนส่วนที่อยู่บนระนามไปบน โลกของมนุษย์ตัวแบนผลก็คือมันจะเห็นมนุษย์เป็นภาพตัด

ส่วนอีกทางคือเราโปรเจคมนุษย์ลงไปบนโลกของมนุษย์ตัวแบน ซึ่งจะทำให้มันเห็นเราเป็นรูปถ่ายใบนึง

คราวนี้ลองมาจินตนาการณ์ถึงสัตว์ในสี่มิติดูบ้าง

มิติที่สี่ในกรณีคือเวลา เราอาจจินตนาการณ์สัตว์ในสี่มิตินี้ เป็นมนุษย์ที่นำทุกช่วงเวลาตั้งแต่เกิดจนตายมาต่อกัน

กลายเป็นมนุษย์งู มนุษย์งูมองเห็นกันเองโดยรู้ความเป็นไปตั้งแต่ต้นจนจบ มันจะเห็นจุดจบของเพื่อนของมันว่าจะตายอย่างไร ณ ขณะหนึ่งและเมื่อมันเลือกตัดสินใจทำอะไรบางสิ่ง มนุษย์งูทั้งตัวนั้นก็จะเปลี่ยนรูปร่างไป

เช่นกันกันกับมนุษย์ตัวแบน เวลาเรามองสัตว์ในสี่มิติอย่างมนุษย์งู ก็สามารถมองได้สองแบบ

โดยทั่วไปเราจะมองเห็นเป็นภาคตัดของมนุษย์งู นั้นคือเราเห็นเฉพาะปัจจุบันของเราเท่านั้น

แต่บ่อยครั้ง เราก็สามารถมองเป็นรูปโปรเจคชั่นของสัตว์สี่มิติได้ ทำให้เราสามารถเลือกตัดสินใจไดเพื่อให้ได้สิ่งที่เราต้องการในเวลาต่อมา อย่างไรก็ตามรูปที่เกิดจากการโปรเจคชั่นนั้นก็มีส่วนที่ถูกบังไม่สามารถมองเห็นได้ และยิ่งส่วนที่ลึกลงไปก็ยิ่งถูกเงาบังมากยิ่งขึ้น

มนุษย์มีความสามารถในการทำนาย เราศึกษาและทำความเข้าใจถึงขีดความสามารถนี้ อย่างไรก็ตามมนุษย์เคยชินและชอบที่จะมองแบบภาคตัดมากกว่า

เป็นสิ่งดีที่เราไม่รู้อนาคต มันทำให้เรายังเป็นเราอยู่

คงไม่มีใครที่ชอบทำตัวเป็นโปรแกรมที่ถูกกำหนดอินพุตไว้แล้วหรอกจริงไหม?

image from [http://www.madsci.org/~lynn/VH/sagittal.html]

เกล็ดวิทยาศาสตร์? ลิงโบราณ และนิทานสอนเด็ก

2009-06-24T03:23:00.000-07:00

ศาสตราจารย์ฟาเกะ ผู้มีชื่อเสียงในญี่ปุ่น ด้านการศึกษาสัตว์โบราณ มีอยู่เคสหนึ่งน่าสนใจท่านเลยเอามาเผยแผร่ทางอินเทอร์เน็ต [http://www.fake.co.jp]

เป็นเรื่องของลิงสายพันธ์หนึ่งมีชีวิตอยู่เมื่อประมาณหนึ่งหมื่นปีก่อน

ลิงชนิดมีชื่อเรียกว่า ลิงสามส่วน ลักษณะของมันไม่ได้ต่างจากลิงในปัจจุบันนัก แต่จากหลักฐานที่พบ พบว่าลิงชนิดนี้มีความชาญฉลาดคล้ายมนุษย์ในปัจจุบัน สามารถล่าสัตว์อื่นโดยใช้หอกเป็นเครื่องมือ

ชื่อของสายพันธ์ตั้งมาจากการที่มันมีสมองแยกกันอยู่ถึงสามส่วน

ส่วนนึงเป็นสมองหลักทำหน้าที่วางแผนและออกคำสั้ง

ส่วนต่อมาอยู่ที่ระบบประสาทซึ่งหลักทำหน้าที่ส่งคำสั่งไปยังส่วนต่างๆ

และอีกส่วนอยู่ที่กล้ามเนื้อ ทำให้ทั้งสามส่วนมีความคิดเป็นของตัวเอง ทั้งสามส่วนทำงานและอยู่ร่วมกัน โดยหาอาหารจากการล่าสัตย์อื่น

มียุคหนึ่ง อาหารที่หาได้เริ่มไม่เพียงพอ เนื่องจากอาหารมีปริมาณลดลงการจับสัตย์ก็ยากมากขึ้น

จนวันนึง ขณะที่ลิงกำลังขว้างหอกเพื่อจะจับกวางตัวนึง

สมองได้ทำการคำนวณความแรงและมุม ส่งให้ระบบประสาท ระบบประสาดเกิดตื่นเต้นมากไป เลยส่งคำสั่งต่อให้กล้ามเนื้อช้าลงเสี้ยววินาที กล้ามเนื้อทำงานพลาดโดยขว้างหอกโดยออกแรงตกไป 0.5 มิลลินิวตัน

ผลก็คือมื้อนั้นลิงก็ไม่สามารถจับกวางได้ อดอาหารไปอีกมื้อหนึ่ง

“ตอนนี้ข้ารับสารอาหารไม่พอแล้วนะ” กล้ามเนื้อบ่นหลังกลับมาที่ถ้ำ

“ยังจะมาพูดอีก เมื้อกี้นี้ ถ้าแกไม่ออกแรงน้อยไป หอกก็คงเสียบกลางหัวกวางพอดี”

“ก็ข้าได้รับพลังไม่พอ แล้วเจ้าหล่ะมีหน้าที่คิด แต่ทำไมไม่คิดเพื่อเรื้องนี้บ้าง”

“ก็แกไม่ได้บอกข้านิว่าไม่มีแรง ข้าจะไปรู้ได้ไง”

“แกได้รับอาหารมากที่สุดเลยนะแค่นี้คิดไม่ได้เหรอ น่าผิดหวังจริงๆ”

สมองกับกล้ามเนื้อเริ่มทะเลาะกันรุนแรง

“อย่าใช้อารมณ์สิมีเหตุผลกันหน่อยคุยกันดีๆ” ประสาทว่า

“แล้วที่เจ้าหล่ะส่งคำสั่งช้า” สมองโต้

“ถึงข้าจะข้วางพลาดไป แต่ถ้าทำเร็วกว่านี้ก็ยังน่าจะโดนหล่ะ” กล้ามเนื้อเสริม

ร่างกายของลิงทะเลาะกันอย่างรุนแรงจนกล้ามเนื้อเริ่มทนไม่ได้ บังคับแขนตัวเองกำลังจะตีไปที่สมอง

พอดีมี ลิงอีกสายพันธ์ผ่านมาพอดี สมองจึงเสนอให้คนนอกเข้ามาช่วยตัดสิน

สมองก็เล่าเรื่องราวและเหตุผลให้ลิงอีกตัวฟัง

พอเล่าจบลิงตัวนั้นก็ชี้ไปที่หน้าของผู้ตั้งคำถาม

แล้วตอบว่า “แก”

เหตุการณ์ตอนนี้มีอยู่สองทษฤฎี ที่อธิบายว่าทำไมลิง สามส่วน จึงหายไปจากโลก

1 ทฤษฎีแรกมีอยู่ว่า

เมื่อส่วนกล้ามเนื้อได้ฟังคำตอบแล้ว ก็คิดว่าลิงอีกตัวบอกว่าส่วนสมองผิดจึงทำร้ายสมอง ลิงตัวอื่นๆในสายพันธ์นี้รู้เรื่อง ส่วนต่างๆก็เริ่มแบ่งกลุ่ม และทะเลาะกัน จนในที่สุดลิงไม่สามารถคุมตัวเองได้ และสูญพันธ์ไปในที่สุด

2 อีกทฤษฎีนึงมีอยู่ว่า

เมื่อลิงได้ยินคำตอบคำตอบแล้ว ก็รู้สึกโกรธขึ้นมาพร้อมกัน เพราะโดนกล่าวหาว่าตนผิด จึงร่วมใจกันหยิบหอกแทงลิงอีกตัวตายและกินเป็นอาหาร และต่อมาลิง b เกิดวิวัฒนาการเพื่อปรับลดความขัดแย้งในร่างกายลง จนกลายมาเป็นสายพันธ์บรรพบุรษของมนุษย์ในปัจจุบัน

ศาสตราจารย์ฟาเกะยังเล่าต่ออีกว่า ล่าสุดพบหลักฐานว่าลิงสามส่วนนั้นยังมีอีกส่วนที่มีสมองแยกออกมานั้นคือส่วนกระดูก แต่ส่วนกระดูกมีปริมาณสมองน้อยมาก จึงไม่ค่อยมีส่วนร่วมในการออกความคิดเห็นในร่างกาย มันทำหน้าที่ของมันไปโดยไม่สนเรื่องใดๆ และก็ไม่บ่นแม้มันจะต้องรับภาระแบกน้ำหนักทั้งตัวเอาไว้

โฮม,เรื่องที่อยากพูด และงาน comkucamp

2009-06-24T00:42:00.000-07:00

เมื่อต้นเดือนนี้ ได้มีโอกาสดูเรื่องโฮม(HOME) ทาง youtube

ดูยังไม่จบก็ประทับใจ พอดูจบก็ยังประทับใจอยู่ ถึงจะฟังไม่รู้เรื่องบ้าง
อ่านsubไม่รู้เรื่องบ้าง

พอดูจบรู้สึกว่าเลือดอนุรักษ์ มันข้นขึ้นมาทันที (รู้สึกร้อนๆหนาวๆ)
เรื่องผ่านมาประมาณหนึ่งสัปดาห์พอดีน้องที่ภาคจะจัดงาน comkucamp
ผมเลยอยากลองเอาเรื่องนี้ไปพูดดู ฉะนั้นผมจึงเริ่มหาข้อมูลเพิ่มเติมและ
ชวนเพื่อนอีกสองสามคน เพื่อช่วยคิดเรื่องที่จะพูด

หลังจากค้นข้อมูลผ่านgoogleอยู่พักนึง
ก็ไปเจอเรื่องของ Al gore รองประธานาธิปดีของอเมกา
(ไม่รู้จักมาก่อน) เกี่ยวกับหนังแนวเดียวกัน แต่ออกมาเมื่อ
สองสามปีก่อน An Inconvenient Truth
ข้อมูลที่ได้ซุ่มอ่านจากผลค้นหา กับ video ใน youtube
ในแนวลบ

บางคนรู้เรื่องนี้มาก่อนก็อาจอยากคัดค้าน

แต่ผมไม่มีข้อมูลเรื่องนี้เลยจริงๆ รวมถึงเรื่องปัญหา climate change , global warming, etc...
ผมค้นหาข้อมูลต่อไปจนรู้เรื่องที่เมื่อปีก่อน Al gore ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ แต่นั่นสาเหตุ
คิดว่ามาจากการที่ทำให้คนตื่นตัวในเรื่องโลกของเราได้อย่างดีเยี่ยม

อย่างไรก็ตามก็ยังมีกลุ่มคนที่แย้ง ไม่เห็นด้วย ในเรื่องปัญหาโลกร้อน ทั้งมีเหตุผลและไม่มีเหตุผล
ที่มีเหตุผลนั้นอาจจะด้วยเหตุผลส่วนตัว หรือข้อมูลและข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์

รูปแบบนี้ทำให้นึกถึงสถานการณ์ในประเทศในช่วงที่ผ่านมา(จนถึงช่วงนี้)

ผมจึงได้ไอเดียเอาหัวข้อนี้ไปถกกันในงาน จุดประสงค์เพื่อ
1 บอกคนอื่นๆให้คิดถึงปัญหาโลกร้อน รวมกว้างๆเป็น ปัญหาของมนุษย์ในเรื่องสิ่งแวดล้อม
หลายๆคนได้ยินปัญหานี้มานานจนปรับตัวไปกลับมันได้แล้ว ผมอยากลองให้ถามตัวเองใหม่อีกที ลองศึกษาข้อมูลแล้วตั้งคำถามกับตัวเองอีกคำถาม เราใส่ใจที่จะแก้ปัญหารึพอรึเปล่า? หรือ คิดว่าเราโดนหลอกรึเปล่า?

2 อยากจะชี้ประเด็นเรื่องการรับข้อมูล คุณจะเชื่อข้อมูลที่ได้มานั้นมากน้อยแค่ไหน คุณระวังตัว หรือเป็นเหยื่อ
เป็นเครื่องมือของคนอื่นหรือไม่

3 อยากจะเสนอถึงสาเหตุของปัญหาโลกร้อนในแง้มุมนึง ความยากของปัญหา และการแก้ปัญหา

ทบทวน วิชาพุทธศาสนา

2009-06-24T00:29:00.000-07:00

หนึ่งในหัวข้อที่ผมจำได้ติดหัวจากวิชาพุทธศาสนา ที่ผมไม่ชอบเรียนเอามากๆคือ

"หลักกาลามสูตร"

ไม่ใช้เพราะตั้งใจเรียน ชม.นั้น แต่เพราะความแปลกประหลาดของมัน

ผมจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่ากาลามมาจากอะไร

สิ่งที่ติดใจอยู่ที่คำสอน ถ้าจำไม่ผิดมี 20 ข้อ(อันนี้มาจากความสงจำสมัยเรียน)

จริงๆไม่ได้จำทั้งหมดทุกข้อ แต่ที่ติดคาในใจ คือ

*จำไม่ได้ว่า มีคำว่าอย่าเพิ่งอยู่รึเปล่า

1 อย่าเชื่อครูบาอาจารย์

2 อย่าเชื่อตำรา

3 อย่าเชื่อเพราะคิดตามเหตุผล

4 อย่าเชื่อเพราะมีรูปแบบที่น่าเชื่อ

และอื่นๆ

ที่เขียนเรื่องนี้ไม่ใช่จะมาพูดแอนตี้ศาสนา แต่จะมาชี้ความยอดเยี่ยมอย่างนึงที่คุณจะได้จากศาสนาพุทธ

ที่ผมเขียนนั้นอาจไม่ตรงกับตำราแต่พยายามเน้นให้เห็นความลึกซึ้งของมัน

ผมจะไม่อธิบายอะไรต่อ แต่มี แบบทบทวน จากสองเว็บ สองแนวที่น่าจะดีต่อผู้อ่านทุกคน อย่างน้อยจะได้ระลึกถึงอตีต.. สิ่งที่ได้เรียนมา

อันแรกนี้จาก

[http://www.dopa.go.th/religion/tammar.html ]

กาลามสูตรกังขานิยฐาน 10 หมายถึง วิธีปฎิบัติในเรื่องที่ควรสงสัย หรือหลักความเชื่อ ที่ตรัสไว้ในกาลามสูตร

(มา อนุสฺสเวน)อย่าปลงใจเชื่อ ด้วยการฟังตามกันมา
(มา ปรมฺปราย)อย่าปลงใจเชื่อ ด้วยการถือสีบๆกันมา
(มา อิติกิราย)อย่าปลงใจเชื่อ ด้วยการเล่าลือ
(มา ปิฏกสมฺปทาเนน)อย่าปลงใจเชื่อ ด้วยการอ้างตำรา หรือคัมภีร์
(มา ตกฺกเหตุ)อย่าปลงใจเชื่อ เพราะตรรก
(มา นยเหตุ)อย่าปลงใจเชื่อ เพราะอนุมาน
(มา อาการปริวิตกฺเกน)อย่าปลงใจเชื่อ ด้วยการคิดตรองตามแนวเหตุผล
(มา ทิฏฐินิชฺฌานกฺขนฺติยา)อย่าปลงใจเชื่อ เพราะเข้าได้กับทฤษฎีที่พินิจไว้แล้ว
(มา ภพฺพรูปตาย)อย่าปลงใจเชื่อ เพราะมองเห็นรูปลักษณะน่าจะเป็นไปได้
(มา สมโณ โน ครูติ)อย่าปลงใจเชื่อ เพราะนับถือว่า ท่านสมณะนี้เป็นครูของเรา

ต่อเมื่อใด รู้เข้าใจด้วยตนว่า ธรรมเหล่านั้น เป็นอกุศล เป็นกุศล มีโทษ ไม่มีโทษ เป็นต้นแล้ว จึงควรละหรือถือปฏิบัติตามนั้น

อันนี้เพิ่ม ฉบับปรับปรุง มาจาก ไร้สาระนุกรมเสรี [http://th.uncyclopedia.info/wiki/กาลามสูตร]

สองข้อต่อไปนี้ถูกต่อเติมเพื่อให้เหมาะกับสภาพสังคมอินเตอร์เน็ตในปัจจุบัน

๑๑.มา ฟอเวิดเมวยะ โนเคนะ อย่าได้เชื่อถือโดยเห็นว่ามาจาก Forward Mail

๑๒.มา เวปบอดิยะ โนเคนะ อย่าได้เชื่อถือโดยเห็นว่ามาจาก เวปบอร์ดชื่อดัง

ที่เหลืออีกสี่ข้อถูกต่อเติมเพื่อให้เหมาะกับสภาพสังคมประเทศเทยในปัจจุบัน

๑๓.มา แม้วายะ อย่าเชื่อตามที่คนที่มีหน้าลักษณะเหลี่ยมๆ พูดออกมา

๑๔.มา ตาลิมายะ อย่าเชื่อตามที่คนที่มีหน้าลักษณะกลมๆ พูดออกมา

๑๕.มา จตุคอแรเทพา อย่าเพิ่งเชื่อว่าจตุคอร์แรงเทพ จะแรงสมกับชื่อจริงๆ

๑๖.มา มักกะ อย่าเชื่อตามที่คนที่มีจมูกบวมๆ พูดออกมา

กาลามสูตรยุค 2006-2007

๑.กะทิ อนุสสเวนะ อย่าเพิ่งเชื่อกะทิ
๒.แมวนะ ปรัมปายะ อย่าเพิ่งเชื่อเผ่าแม้ว
๓.สะระยวย อิติกิรายะ อย่าเพิ่งเชื่อสรยวย
๔.สุระยวย อาการปริวิตักเกนะ อย่าเพิ่งเชื่อสุรยวย
๕.พะริกะ ตักกเหตุ อย่าเพิ่งเชื่อคลิปน้องพริก
๖.วิเกรียนนะ นยเหตุ อย่าเพิ่งเชื่อวิเกรียนพีเดีย
๗.ฝะระนะ ปิฏกสัมปทาเนนะ อย่าเพิ่งเชื่อฝรั่ง
๘.อะสะตะนะ ทิฏฐินิชฌานักขันติยา อย่าเพิ่งเชื่อทฤษฏีสัมพัทธภาพของอะสะตะนะ
๙.ถุยะนะ ภุพพรูปตายะ อย่าเพิ่งเชื่อมั่นในถุงยางว่าปลอดภัย
๑๐.อะซะโคพินะ สมโณ โน จงเชื่อในอันไซโคลพีเดีย

กาลามสูตรยุค 2008

๑.หมักกลาวะกะ มีตังนะยะ อย่าเพิ่งเชื่อว่าหมักจะทำให้เรามีตังค์ใช้จริง
๒.รุปานะ มา นายากะนะ อย่าเพิ่งเชื่อว่าคนหน้าตาดีจะเป็นคนไม่ดีไม่ได้
๓.ระถะยะ นาพามายะ อย่าเพิ่งเชื่อว่าคนขับรถถังจะไม่ขับรถถังเล่นอีกรอบ
๔.ฝะระนะ ปิฏกสัมปทาเนนะ อย่าเพิ่งเชื่อฝรั่งมังค่า (ชาวต่างชาติ)
๕.มา ไอซีทะ ตักกเหตุ อย่าเพิ่งเชื่อในกระทรวงไอซีที
๖.มา วะทะนะ ตักกเหตุ อย่าเพิ่งเชื่อในกระทรวงวัฒนธรรม
๗.ถุยะนะ ภุพพรูปตายะ อย่าเพิ่งเชื่อมั่นในถุงยางว่าปลอดภัย
๘.วิเกรียนนะ นยเหตุ อย่าเพิ่งเชื่อวิเกรียนพีเดีย
๙.มึเกิลอะนะ สมโณ โน จงเชื่อในมึงเกิล
๑๐.ไรสะระนุโกมะ สมโณ โน จงเชื่อในไร้สาระนุกรม

มีแถมแบบที่แปลคำสอนเป็นภาษาอังกฤษ